günah, günışığı ve bir ihtimal olabilecek her şeyle yönetilen. Ya yol boyunca gittiğim, ya da ray boyunca yürüdüğüm - belki Kıta Ayrımı’nı* aşıp denize doğru kaydığım - noktaya geliyor her şey ve aklımda ve kalbimde tüm dertlerimden sadece okunaksız bir yazı, geçmişimi hatırlamaktan sadece bir gözyaşı uzaktayım. Sorunlarım var ve koca bir tazı sürüsü gibiler topuklarımda. Eğer doğru nehri geçmezsem ya da doğru ağaca tırmanmazsam, o büyük salyalı köpek sürüsü bana yetişecek ve eğer yetişirlerse beni aşağı itecekler - yüzüstü pisliğin içine…ama fark etmez çünkü bana yetişmelerine izin vermeyeceğim - şu dünyada ASLA. Ben göreceği çok şeyi olan bir seyir aylağıyım, bir sürü piknik masası muhabbeti ve doğru-zaman milkshake’i var kafamı ondan uzak tutacak. ONDAN. Hepsi gece yarısı hayalet treninde kaybolur gider - o fişekleyen koca iğneli vatoz treninde, beni kalbimin çarmıha gerildiği o kasabaların olmama izin verecek kadar sabırlı olmadıkları herhangi başka bir yerden uzağa ve daha da tuzağa götüren. En sonunda benden nefret ettikleri için onlardan nefret eder oldum. Tek yapmak istediğim kendimi, hayatımı ve hatalarımı kabul etmekti ama izin vermezdiler, böylece her şeyi kaybettim topuklarımdan uzak tutan tek şey var - başıboşluğun ritmi - hiçbir zaman ulaşılmayan Altın Kapılar’ın ihtimali.

*Contşnental Divide: Alaska’dan Meksika’ya uzanan ve kıtanın nehir havzalarını ayıran bir dağ serisi. Büyük bölümü Rocky Dağları’nın uzandığı Montana, Wyoming, Colorado ve New Mexico’dadır. 

~ Eddy Joe Cotton, HOBO/bir serserinin yol notları, Syf. 127